Ben jij je bewust van jouw onbewuste gedrag?

Je gedachte is wat je bewust denkt. Dat is makkelijk. Bewust is dus gewoon alles wat je denkt.

We denken de hele dag. Onze hersenen zijn gemaakt om te denken en stoppen daar niet zomaar mee. We nemen onze gedachten maar wat graag serieus. Want je hebt erover nagedacht toch? Maar het is helemaal niet zo dat wat we denken ook waar is. We zijn geneigd om alles wat we denken te geloven en daar gaat het regelmatig mis.

Maar wat is dan onbewust?

Onbewust is dus juist dat wat je niet denkt. Onbewust is meer wat je doet of niet doet zonder erover na te denken. Het is je automatische piloot.

Stel, als kind van 4 laat je een glas limonade uit je handen vallen. Je vader zegt tegen je dat je een kluns bent. Je vraagt wat dat is, een kluns. Dat is iemand die onhandig is en alles laat vallen, zegt je vader. De week erop laat je weer wat vallen, en je vader zegt, zie je nou wel, je bent een echte kluns. Jij denkt dan dat je vader gelijk heeft. De volgende keer ga je extra goed opletten.

Je focust je op alles wat onhandig is. Je stoot ook weleens je teen en je loopt weleens per ongeluk de vaas bijna omver. Dingen die we allemaal weleens doen, maar jij bent al gaan geloven dat je een kluns bent. Sterker nog, je zegt het nu zelf ook tegen iedereen. Dat kan je beter niet aan mij overlaten, ik ben zo’n kluns. Doordat je gelooft dat je een kluns bent, gedraag je je er ook naar en zeg je het ook steeds, waardoor anderen ook geloven dat je een kluns bent. Snap je het nog.

Maar was je nou eigenlijk wel een kluns in de eerste plaats? Nee natuurlijk niet. Iedereen laat weleens wat vallen. De opmerking van je vader is een eigen leven gaan leiden en jij hebt in al die jaren dingen gelaten of gedaan, die je misschien helemaal niet had gelaten of gedaan als je die stempel van kluns niet had gekregen.

Stel je nu eens voor dat je vader niet tegen je had gezegd dat je een kluns was. Wat zou er dan allemaal anders voor je zijn? Had je dan geweest wat je nu bent? Je bent iets gaan geloven en daarna ben je er bewust naar gaan gedragen. Inmiddels is het een gewoonte van je geworden om jezelf een kluns te vinden en is het een onbewuste manier van reageren geworden. Wanneer je beseft dat je dingen bent gaan geloven over jezelf die misschien helemaal niet zo zijn, dan gaat er een wereld voor je open. En stel dat je vader tegen je zei dat je ergens te dom voor was en dat je dat was gaan geloven. Hoe had je wereld er dan uitgezien?